ناصرارباب/صبا: مازیار مهرگان، بازیگر با سابقه تئاتر و تلویزیون، درباره تجربه های متفاوت خود از حضور در سریال «بهار شیراز»، حضور فعال در فضای مجازی، اجرای نمایش کمدی «بدنام» و فیلم کوتاه  «فهرست حیوانات» صحبت کرد. او  درباره مسیر طولانی و پرچالش بازیگری، تجربه ۲۵۸ اجرای صحنه‌ای، حضور در برنامه «مافیا» و توصیه خود به نسل Z برای صبر و پشتکار در تئاتر صحبت کرد.

ابتدا از تجربه حضور خود در  سریال «بهار شیراز» بگوئید
سریال «بهار شیراز» اثری به نویسندگی و کارگردانی حسن وارسته و تهیه‌کنندگی ابوالفضل صفری است. شخصیت من در این قصه اجتماعی در  چند قسمت شکل می‌گیرد و سعی کردم نشان بدهم که فقط بحث تقلید صدا نیست و بازیگری واقعی هم ارائه می‌دهم. این تجربه به من کمک کرد تا از قالب ذهنی که مخاطب با آن من را شناخت، عبور کنم و نشان بدهم می‌توانم نقش‌های جدی و بیشتری هم بازی کنم.

صحبت از تقلید صدا شد،چقدر فضای مجازی و وایرال شدن تقلید صدا به دیده شدنتان کمک کرد؟
ویدیوهایی که از حضور من در سریال‌ها و برنامه‌های تلویزیونی وایرال شد، بدون اقدام شخصی من اتفاق افتاد. فقط یک ویدیو بود که خودم تولید و  منتشر کردم.نمیدانم اگر فعالیت بیشتری در فضای مجازی می‌کردم، اتفاقات بهتری می‌افتاد یانه؟  اما خاستگاه من تئاتر و بازیگری، سینما_تلویزیون است  به همین دلیل سعی نکردم در تولید محتوا برای فضای مجازی فعال باشم. البته مبحث تقلیدصدا پرزنت خوبی برای من بود و باعث شد عامه مردم و همکارانم در تلویزیون، شبکه خانگی و سینما من را بیشتر بشناسند.

این دیده شدن محدودیت ایجاد نکرد؟
اگر مخاطب فقط من را با تقلیدصدا ببیند و بشناسد، ادامه مسیر سخت می‌شود. عبور از تصویری که در ذهن مخاطب ساخته شده، کار آسانی نیست.  جواد عزتی را مثال میزنم؛ که ابتدا در کمدی شناخته شد و بعد در نقش‌های جدی هم بازی کرد و مخاظب باورش کرد. من هم سعی کردم در «بهار شیراز» نشان بدهم که بازیگری فراتر از تقلید صداست.

تجربه شما از حضور در برنامه «مافیا» چه بود؟

مافیا برای بازیگری که کمتر دیده شده، جای خوبی است تا خودش را نشان دهد. من تلاش کردم هم برنامه را فان کنم و هم طوری بازی کنم که مخاطب ارتباط برقرار کند. همه بازیگران از قالب شخصی خود بیرون می‌آیند و فضای برنامه ترکیبی از بازیگری و رئالیته است.

و کمدی «بدنام» چطور؟ 

اجرای «بدنام» به کارگردانی علی اصغری، با حمایت تهیه‌کنندگان علیرضا گیلوری و میلاد اسکندری، و همبازی بودن با جواد خواجوی، تجربه فوق‌العاده‌ای در جشنواره تئاتر شهر بود. با اینکه فشار و استرس اجرای روی صحنه را داشت، اما با همکاری تیمی توانستیم کاری مخاطب پسند ارائه دهیم و  جایزه هم دریافت کردیم، در این نمایش موفق به کسب مقام اول بازیگری جشنواره شدم.

ماجرای رکورد ۲۵۸ اجرای صحنه‌ای چیست؟

در سال ۱۴۰۳ با ۲۵۸ اجرا در ۱۲ نمایش روی صحنه رفتم. سال سخت اما پرباری بود. تئاتر برای من اصل است. باور دارم کسی که استخوانش در تئاتر محکم شود، در تصویر هم موفق خواهد بود؛ همان‌طور که استاد انتظامی گفته‌اند. تئاتر ذهن، روح و جسم آدم را می‌سازد و تجربه‌ای که در تمرینات و اجراها به دست می‌آید، با هیچ چیز دیگری قابل مقایسه نیست.

چه شد که به سراغ کارگردانی رفتید؟ 

علایق شخصی و اینکه دوست داشتم این قاب را هم تجربه کنم؛ فیلم کوتاه «فهرست حیوانات» در حدود ۱۵–۱۶ جشنواره خارجی پذیرفته شد؛ در آمریکا، آمریکای جنوبی و اروپا حضور داشت و چند دیپلم افتخار گرفت. در برزیل هم علاوه بر تمدید نمایش، جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کرد.

چه توصیه‌ای برای نسل Z که وارد تئاتر می‌شوند دارید؟

مسیر تئاتر صبر می‌خواهد. تئاتر مثل یک کمپ تمرینی است؛ ذهن، بدن و روح را می‌سازد. من همیشه می‌گویم: تئاتر، تئاتر، تئاتر. عجله نکنید، مسیر را زندگی کنید و از تجربه‌هایتان یاد بگیرید. حتی گذر از این دوره که صبر میکنی و نتیجه نمیگری هم خودش درس است.

آینده کاری خود را کجا می‌بینید؟

هرجا که نیاز باشد ورود می‌کنم. هنوز هم قبل از اجرا یا جلوی دوربین استرس دارم و همین تمرکز ایجاد می‌کند. در سینما هم اگر پیشنهادی باشد، تمام تلاشم را می‌کنم. هدفم این است که مردم خوشحال باشند و حضور من در فیلم‌ها، تلویزیون و پلتفرم‌ها تأیید شود. وقتی مردم تو را بپذیرند، سینما و تلویزیون هم تو را می‌پذیرند و فرصت‌های بیشتری پیش می‌آید.

با توجه به شرایط اجتماعی و اقتصادی کنونی، تأثیر این وضعیت بر فعالیت‌های فرهنگی و هنری را چگونه می‌بینید؟

وقتی فشار معیشتی و تنش‌های روزمره افزایش پیدا می‌کند، طبیعتاً آثار فرهنگی هم کمتر دیده می‌شوند و مردم فرصت و انرژی کافی برای توجه به فرهنگ و هنر پیدا نمی‌کنند. امیدوارم مسئولان با گوش شنوا و سرعت عمل بیشتر، برای بهبود شرایط زندگی مردم اقدام کنند، چون آرامش اجتماعی زمینه‌ساز دیده‌شدن و اثرگذاری فرهنگ و هنر است.

حرف پایانی؟

هیچ چیز زیباتر از تأیید مردم نیست. وقتی مردم تو را بپذیرند، همکاران هم  تو را انتخاب می‌کنند و فرصت‌های بیشتری برای کارهای بهتر پیش می‌آید. تئاتر، بازیگری و مسیر حرفه‌ای من همه این‌ها را شکل داده و هر روز در حال تجربه و یادگیری هستم.