به گزارش صبا، یاسر خیر، کارگردان سینما تصریح کرد: اگر نتوانی در آسمان هنر بال‌های خیالت را باز کنی و در هوای اندیشه پرواز کنی چه فایده‌ای دارد فیلم ساختن؟ اگر نتوانی آزادانه مسئله دلخواهت را کشف کنی و در فیلمت مطرح کنی و متناسب با آن فرم و ساختارش را انتخاب کنی چه سود از این هنر ورزی؟ اگر دست و پای اندیشه‌ات بسته باشد، چه فایده دارد شیرجه زدن در دریای سینما؟
وی در خصوص مشکلات معرفی آثار سینمایی به خبرنگار سینما صبا گفت: اگر بخواهیم بنیادی با این مسئله مواجه شویم باید برگردیم به قبل از ساخت فیلم و به بازار عرضه و تقاضا نگاه کنیم، پس از آن باید فیلمسازان آزاد اندیش و مستقل بنا به دغدغه‌های خود موضوعاتی که برایشان جذاب است و مسئله شان شده انتخاب کنند و طراحی متناسب و شایسته ای برایش انجام دهند.
کارگردان فیلم «فراموشی» ادامه داد: بعدش باید بتوانند برای آن سرمایه گذار پیدا کنند، سپس باید بتوانند بدون سانسور و محدودیت فیلم را بسازند و پس از آن بدون سانسور و محدودیت آن را به دست مخاطب برسانند. تماشاگر هم با توجه به علاقه‌اش برخی از آنها را برای سبد فرهنگی خود خریداری می‌کند و آن را به تماشا می‌نشیند. این چرخه‌ای پایدار، ارگانیک و سیتماتیک خواهد بود که به رشد سینمای مستند کمک می‌کند و می‌تواند بقای طبیعی خود را حفظ کند.اما باید پرسید آیا پروسه فعلی فیلمسازی در کشورمان این گونه است؟
وی در خصوص ارتقا جشنواره سینما حقیقت به عنوان مهمترین رویداد معرفی فیلم‌های مستند نیز اضافه کرد: جشنواره هر چه مردمی‌تر باشد و بتواند تماشاگران بیشتری را جذب کند موفق تر است. بنابراین در روزهای جشنواره می‌شود فیلم‌ها را در فضاهای عمومی ‌مثل پارک‌ها با اکران‌های روباز، در فرهنگسرا‌ها، سرای محله‌ها و هر مرکز فرهنگی که می‌شود به نمایش گذاشت و آن را در دسترس عموم قرار داد.
این فیلمساز افزود: به طوریکه در روزهای جشنواره باید آسان ترین کار شهروندان، دیدن فیلم‌های جشنواره باشد. یعنی شهر باخبر باشد که الان روزهای جشواره است و شهروندان فکر کنند که می‌توانند به راحتی فیلم ببینند.
کارگردان سینما با اشاره به اینکه موافق اکران آنلاین فیلم‌های مستند است، ادامه داد: به نظر می‌رسد هر چه پیشتر می‌رویم اکران آنلاین فیلم‌ها به دلیل راحتی آن، طرفدار بیشتری پیدا می‌کند. همچنین این حسن را نیز دارد که فیلم‌ها به صورت یکسان در دسترس شهروندان شهر‌های دور یا خارج از کشور قرار می‌گیرد و این دسترسی در دراز مدت به نفع سینمای مستند تمام می‌شود و مخاطبان بیشتری را به سینما اضافه می‌کند.

فیلم خوب تماشاگر را فعال می‌کند نه منفعل
کارگردان فیلم « کابین» معتقد است فیلم خوب از «مسئله»، «حس» و « احساس» که به دغدغه فیلمساز تبدیل شده، نشأت گرفته است. ساختار و فرم‌اش از دل تجربیات و زندگی فیلمساز جوشیده و تجربه زیسته فیلمساز در آن مشهود است. به زیبا شناسی در ساخت فیلم توجه شده. فیلمساز، در مسیر ساخت از کشف‌هایی که بر سر راهش قرار گرفته، به ساختار فیلم افزوده است. وی افزود: چنین فیلمی ‌برای تماشاگر جایی برای تخیل و کشف می‌گذارد و همه چیز را حاضر و آماده به تماشاگر نمی‌دهد. یعنی تماشاگر را فعال می‌کند نه منفعل.
به گفته خیر فیلم خوب، حال و هوا و اتمسفر فرهنگی و سیاسی و اقتصادی دورانش را منعکس می‌کند، یعنی فرزند زمانه‌اش است. مسئله‌اش مربوط به اکنون است. تقلید فیلم‌های دیگر یا مد روز نیست و خودش می‌تواند تجربه زیباشناسی جدیدی را مطرح کند.