به گزارش خبرنگار فرهنگ و شعر صبا، مهدی مظاهری شاعر و پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی در ادامه یادداشت‌های نوروزی به روز سیزدهم سال نو پرداخت.

در سیزدهمین بخش این یادداشت‌ها آمده است: پاسداشت پیروزی نور بر تاریکی ست که با یافتن حضرت سلیمان ع و باز گرداندن ایشان به مُلک و شکست دیو سیاه کار همراه است … دیوی خود را به شکل سلیمان در آورده و آراسته بود ( دیو مظروف است و خود را شبیه ظرف خود در می‌آورد) …

با نگاهی دقیق تر به موقعیت جدید صور فلکی و دایرة البروج به چند نکته بدیع می‌رسیم که گذشتگان ما آن را برای ما به یادگار گذاشته اند (که ره گم نشود…) :

نخست آنکه می دانیم که طالع (از بیست و هفتم نوامبر ۲۰۲۰) از هفتم (کماندار یا میزان) به هشتم( عقاب آسمانی مهریان یا عقرب زمینی هندوان) تغییر یافته ست…

این یعنی خورشید از صورت فلکی جدید به زمین می تابد و چنین رویدادی(تغییر صورت فلکی غالب) بنا به محاسبه ی اهل مهر (هر ۴۲۰۰ سال یکبار ) و بنا به محاسبه ی زِبریون (هر ۲۱۰۰ سال یکبار ) اتفاق می افتد …

دوران تاج و تخت کماندار ها گذشت
سروی که ریشه کن بشود پایدار نیست

این اختلاف محاسبه موضوع مفصل و بسیار مهمی است که البته در این یادداشت نمی گنجد و باشد برای فرصتی تا بگویم که امپراتوری ۸۴۰۰ ساله مهریان همین امپراتوری ۲۱۰۰ ساله ی زِبریون است با این تفاوت که نحوه ی محاسبه آنها فرق می کند و البته مشکل فقط عدد نیست … که اگر همین هم باشد زیاد است.

باز گردیم به متن خودمان … چند سالی ست که خورشید از صورت فلکی جدید (هشتم ) بر زمین می تابد …

این صورت فلکی ۱۳ ستاره دارد که با خورشید که از آن می تابد می شود ۱۴ ستاره …
ستاره اصلی این صورت فلکی بنا به نامگذاری (آنتارس…) قلب این صورت فلکی ست… این نیز مدتی ست فعال و روشن است و این صورت فلکی از جنینی در آمده و فعال شده است …

با چهارده ستاره به دوران رسیده ایم
عهد وفا ست دور خزان و بهار نیست

پیشینیان ما به تغییر طالع از هفتم به هشتم نام آخر الزمان را می گذاشتند … که آن عقاب نورانی و مصلح اجتماعی و آن شمس الشموش باید به تجلّی پای در زمین بگذارید و فسخ قواعد محاسباتی و آیین زندگی و عبادت اهل مهر را اعلام و قواعدوکد گذاری های جدید را به مردمان اعلام کند … ( این گزاره ی اسطوره ای بسیار مهم است)

گفتی که روزگار همین است …گفت: نه
این روزها ادامه ی آن روزگار نیست !

مثلا عبادت روزانه ی هفده-گانه «اهل مهر» که بر اساس هفده ستاره ی صورت فلکی حاکم(کماندار) بوده است حالا باید تبدیل به شیوه ای جدید تر بشود (شاید) …

این مثال جزئی را اگر تعمیم به کل بدهیم می توان فهمید که ریاضیات اساطیر شاید بر هم بخورد … و حتا نیک، شر جلوه کند و یا شر ، تجلی نیک یابد …

به همین دلیل در نگاه مهری این دوره را آخر الزمان می پنداشتند و می گفتند زمانه به آخر می رسد و زمانه ای نو آغاز می شود…

آن زمانه نو اما باید در اولین روز پس از اسفند روز ، از فروردین ماه باشد( سیزدهم ) تا هم نقش ستاره های صورت فلکی جدید بر بستر زمین افتاده باشد و هم آن سلیمان اساطیر که خود خورشید است از خراسگان(مشهد) تا عراق(نجف) و از آنجا تا نقطه ی سوم( رازگونه است) مثلثی بیافریند و دایره البروج جدید را بر اساس طالع جدید ترسیم نماید …

این اتفاق جهان را تازه و جامه ها را نو می کند و عالمی جدید را به درمانگان خاور و باختر هدیه می دهد …

اینگونه آن درخت چند هزار ساله حفظ می شود و نو به نو می شود از ریشه درخت کهنم…

در این باب به مدد الهی بیشتر خواهم گفت …

دیگر آنکه در این روز ها به مناسبت شهادت مولی الموحدین و عمود الدین حضرت امام علی (ع)، دوستی از من پرسید یک معجزه از مولا بگو … به یاد سخن شمس افتادم که به مولانا گفت : معجزه ی من تویی و معجزه علی(ع) منم…!

مخلوق دستهای تو ام ، آدم تو ام
یک دم نظر به آب و گِلم کن که دیدنی ست

به یاد آوردم که معجزه ی حضرت مولا( ع ) محبّین و دوستداران و دوستان ایشان اند و کدام معجزه از این قریب تر و بدیع تر که پس از بیش از هزار سال هر روز بر پیروان شاه مردان خدا افزون می شود…

سالک اگر چه مدعی بی شمار هست
غیر از علی و آل علی ماندگار نیست…!