به گزارش خبرنگار فرهنگ و کتاب صبا، متن این یادداشت را در زیر می‌خوانید:

«پیشینیان ما در آیین نوروز و استقبال بهار پیش از آمدن عید به جشن مردگان می پرداختند.این جشن برای آن بود که رفتگان در آمدن عید و نو شدن طبیعت و نو شدن همه چیز شریک و همراه مردمان باشند.

پیشینیان ما خوب می دانستند که درگذشتگان زنده اند و مانند طبیعت همراه با بشر، همراه با عید و همراه با نوروز در کنار ما هستند.

[آداب هفت سین]

در آداب هفت سین که هر جزء هفت سین صفای خود، محتوای خود و باطن خود را دارد قدمای ما وقتی سکه بر سفره هفت سین می‌گذاشتند، طلب روزی و نفع مادی می‌کردند. وقتی سرکه بر سفره می گذاشتند، طلب کمال می‌کردند.

وقتی آب بر سفره هفت سین بود، نشانه پاکی و پاکبازی و پایداری و جاری بودن… و زندگی با ماهی در تنگ آب معنی داشت.

تمام اجزای سفره هفت سین معنی خود را دارند و این گونه است که در روایات آمده است که تا وقتی مردمان ایران زمین، هفت سین خود را دارند، یکتاپرست‌اند و از جانب خداوند بر آنها رحمتی ست که هرگز از این رحمت دور نمی‌مانند.

پیش از آمدن نوروز و پیش از آمدن بهار قدمای ما آمدن نوروز را بهم مژده می‌دادند و تبریک می‌گفتند.

پیام‌آور عید که خود را در شهرها و روستاها پنهان می‌کرد هنگام دیدن اولین جوانه که عموما چهل روز قبل از آمدن بهار اتفاق می‌افتد، خبر خوش را به تمام شهر میداد. مردمان به او صله می‌دادند و از او تشکر می‌کردند.

پیام آور عید عموما از فقرای شهر بود اما از سرشناسان و امینان، از کسانی که مردم او را به پاکدستی و درستی باور داشتند.

حرف او را می‌پذیرفتند و آمدن عید را جشن می‌گرفتند. هیچ تردیدی در کار نبود و هیچ‌گاه پیش از آمدن پیام آور عید، کسی سراغ سفره عید و سراغ خانه تکانی و سراغ برگزاری آیین عید نوروز نمی‌رفت.

[مردمان در روز های اول سال چه می‌کردند؟]

پیشینیان، نوروز یا روز نو یا فروردین روز از فروردین ماه را با بزرگتر ها و پیران آغاز می‌کردند.

بزرگتر فامیل پدر و مادر یا پدر بزرگ و مادر بزرگ اولین کسانی بودند که گذشتگان ما سال نو را به آنها تبریک می‌گفتند و آنها را در شادی خود شریک می‌کردند.

روز اول عید روز پدر و مادر ، روز بزرگان و بزرگتر های ایرانیان است.

روز های دوم و سوم روز های فرزندان و اقوام درجه اول بوده است که عموما دیدار از فرزند مهتر و خلف خانواده آغاز می‌شد…