به گزارش خبرنگار رادیو و تلویزیون صبا، به بهانه روز خبرنگار به سراغ علی رشیدی از گزارشگران با تجربه و پر تلاش رادیو ایران رفتم، و از او خواستیم در مورد ورودش به این حرفه بگوید. او عنوان کرد: سال ١٣٧٥ زمانى كه دانشجو بودم وارد شبكه استانى يزد شدم و بعد از يك سال پس از پايان تحصيل در تهران به كار خودم در رسانه ملى ادامه دادم.

وی ادامه داد: اولين گزارش رادیویی من با يك استاد و هنرمند خط بود كه در زمان تهيه گزارش كمى دستپاچه بودم ولى سعى مى كردم اين دستپاچگى را بروز ندهم.

رشیدی معتقد است: در اين سال‌ها با وجود رسانه‌هاى مختلف در فضاى مجازى و اظهار بى پرده مشكلات با هر ادبياتى از سوى كاربران در اين رسانه ها انتظارات مردم را از رسانه ملى بيش از پيش بالا رفته است و چون ما كماكان با ملاحظات رسانه اى مشغول به كار هستم تعامل با مخاطب از هر زمانى سخت‌تر شده است.

وقتی از او درباره یک خاطره پرسیدم بیان کرد: شغل ما تمامى خاطره است و تفكيك آن کمی دشوار ولى به طور كلى هر گزارشى كه توانسته است مشكلى از مشكلات مردم را كم كند، براى من خاطره‌انگيز بوده است.

وی در پایان گفت: من هميشه دوست داشتم بهترين نسخه از خودم باشم. براى ماندگارى شبيه كسى نبايد بود بلكه بايد بهترين نسخه خودت باشى. من پل ارتباطى بين رسانه و مردم هستم. پلى كه از هر دو سو چندان درك نمى‌شود و انتظاراتى وجود دارد كه شايد در برخى موارد از توان این پل خارج باشد. پس بيشتر و بهتر ما را درك كنيد و بدانيد دغدغه ما انعكاس واقعيت براى رسيدن به حقيقت است.