به گزارش صبا، «کرشمه خسروانی» – یا مخالف بیداد به طرز همایون – را می‌توان از شاهکارهای سیدمهدی شجاعی دانست. «کرشمه خسروانی» نمایشنامه‌ای است که به یکی از کرامات حضرت حسین می‌پردازد. از اتاق یزید و کاخ معاویه شروع می‌شود تا خانه زینب و بیابانی که حضرت حسین (ع) مردانگی غریبی را تصویر می‌کنند.

داستان برگرفته از روایات است، اما پرداختش به طرز غریبی منحصر به فرد است. شجاعی در این اثر چنان ظریف و دقیق حیله‌های کثیف معاویه و عنادش با پیامبر را به تحریر می‌آورد که خواننده پی هر فصل متعجب می‌ماند. شرح وقایع و شخصیت‌ها تحمیلی نیست و در مسیر منطقی درام شکل می‌گیرد. این اثر دیالوگ‌نویسی فاخر و سنگین اما به دور از مصنوع‌نویسی دارد. همچنین نامگذاری کتاب و فصول که هوشمندانه بر اساس دستگاه‌های موسیقی ایرانی با حس و حال همان دستگاه و گوشه‌ها گذاشته شده از نقاط قوت این کتاب است. نام فصل‌ها یک دستگاه است و نام پرده‌ها نام گوشه‌ای از آن دستگاه.

در این کتاب می‌خوانیم: «هیچ‌چیز به اندازه چشم‌انتظاری توان‌فرسا و طاقت‌سوز نیست. آن هم انتظار مسافری که هیچ‌ زمانی را برای آمدنش معین نکرده باشد. اگر بدانی که یک روز صبح… در باقی اوقات شبانه‌روز کمی آرام و قرار می‌گیری. اگا گفته باشد صلاه ظهر، بقیه نمازهایت را با حضور قلب می‌خوانی. اگر شنیده باشی که گرگ و میش غروب، از انتهای یک غروب تا ابتدای غروب دیگر، به هزار مار غیر از انتظار می‌رسی… انتظار! انتظار! انتظار! چه می‌شد اگر خدا تو را نمی‌آفرید؟»